Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İBN-İ SEBİL: | Yolcu. Seyyah. |
| İçerisinde 'İBN-İ SEBİL' geçenler | |
| İçerisinde 'İBN-İ SEBİL' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İBN-İ SİNA : | (Hi: 370-428) Buhara'lı olup zamanının en büyük âlimi, doktor ve filozofudur. Avrupa'da, Avicenna diye tanınmıştır. |
| İBN-İ ABBAS : | (Bak: Abdullah İbn-i Abbas) |
| İBN : | Oğul. |
| İBA' : | Çekinmek. Tiksinmek. * Kabul etmemek, bir işe razı olmamak. * Doymadan yemekten çekilmek. |