Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İBRÎ: | (İbriyye) İğne yapan veya satan kimse. İğne veya ibresi olan. |
| İBRÎ: | Yahudi, İbrani. |
| İBRİC: | Yoğurdu yayıp ayran yapmağa yarayan âlet. Yayık. |
| İBRİK: | (C.: Ebârik) Topraktan, tenekeden, hattâ bakırdan, gümüşten, altundan yapılan emzikli su kabı. Abdest almağa, çay, kahve v.s. yapmağa yarayan ayrı ayrı ve türlü türlü kaplar. İyi ve parlak kılıç. |
| İBRİKDAR: | Eskiden sarayda büyük devlet adamlarının konaklarında su döken ve leğen ibrik işlerine bakan kimse. |
| İBRİN: | Yüzü çok parlak ve güzel olan sevgili. |
| İBRİNŞAK: | Ağaçta çiçek açmak. |
| İBRİŞİM: | İpek ipliği, bükülmüş ipek. İbrişimden yapılmış. |
| İBRİYE: | Baş konağı. |
| İBRİYY: | İğne yapıcı veya satıcı. |
| İBRİYYUN: | Yahudiler, İbraniler. |
| İBRİZ: | Halis altun, saf altun. |
| İçerisinde 'İBRÎ' geçenler | |
| ÂYÂT-I KİBRİYÂ: | Allah'ın kibriyasını ve büyüklüğünü gösteren âyetler, deliller ve eserler. |
| CİBRÎL: | Cebrâil, Ruhül Kudüs. Cenâb-ı Hakdan (C.C.) Peygamberimize (A.S.M.) vahiy getiren melek. |
| HİBRİR: | (C.: Habârîr) Dağ çiçeği. |
| HİBRİYYE: | Kepek. |
| HİBRİZİYY: | Acem askerlerinden şanlı bir süvârinin adı. |
| İBRİC: | Yoğurdu yayıp ayran yapmağa yarayan âlet. Yayık. |
| İBRİK: | (C.: Ebârik) Topraktan, tenekeden, hattâ bakırdan, gümüşten, altundan yapılan emzikli su kabı. * Abdest almağa, çay, kahve v.s. yapmağa yarayan ayrı ayrı ve türlü türlü kaplar. * İyi ve parlak kılıç. |
| İBRİKDAR: | Eskiden sarayda büyük devlet adamlarının konaklarında su döken ve leğen ibrik işlerine bakan kimse. |
| İBRİN: | Yüzü çok parlak ve güzel olan sevgili. |
| İBRİNŞAK: | Ağaçta çiçek açmak. |
| İBRİŞİM: | İpek ipliği, bükülmüş ipek. * İbrişimden yapılmış. |
| İBRİYE: | Baş konağı. |
| İBRİYY: | İğne yapıcı veya satıcı. |
| İBRİYYUN: | Yahudiler, İbraniler. |
| İBRİZ: | Halis altun, saf altun. |
| KİBRİT: | Kükürt. * Kırmızı, yakut, altun. * Ucu kibritlenmiş yakacak madde. |
| KİBRİT-İ AHMER: | Kırmızı kibrit. * Cisimleri altun hâline koyacak derecede te'sirli olduğu söylenen şey. İksir. * Tas: Mürşid. Kıymeti çok yüksek olan. |
| KİBRİTÎ: | Kükürtle alâkalı. * Kükürt renginde olan. Açık sarı rengi. |
| KİBRİTİYET: | Kükürt niteliği. |
| KİBRİYA: | Azamet. Cenab-ı Allah'ın azameti ve kudreti, her cihetle büyüklüğü. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İBRİC : | Yoğurdu yayıp ayran yapmağa yarayan âlet. Yayık. |
| İBRÂ : | (Ber'. den) Temize çıkarmak. Borçtan kurtarmak. Sağlamlaştırmak. |
| İBA' : | Çekinmek. Tiksinmek. * Kabul etmemek, bir işe razı olmamak. * Doymadan yemekten çekilmek. |