Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İBRE: | İnce iğne gibi âlet. Saatlerde veya pusuladaki rakamlara işâret eden ince âlet. Çam gibi ağaçların yaprağı. |
| İBRE-İ HAYYAT: | Kendi işlerini bırakıp başkasının işlerini halledip düzeltmeye çalışan adam. Terzi iğnesi. |
| İBRET: | Uyanıklığa sebeb olan ders. Çok çirkin ve düşündürücü. Tuhaf, acâyip. |
| İBRET-İ ÂLEM İÇİN: | Bütün âleme ibret olsun diye. Herkese ibret olsun için. |
| İBRETAMİZ: | (İbret-âmiz) f. İbret öğreten. Ders verici hâdise. |
| İBRETBAHŞ: | f. İbret veren, ibreti iktiza eden. |
| İBRETBİN: | f. İbret almış, ders almış. |
| İBRETEN: | İbret olmak üzere, intibah ve ibret vesilesi olmak için. |
| İBRETFEŞAN: | f. İbret dağıtan, çok mühim ders verici hâdise. |
| İBRETNÜMA: | f. İbret gösteren. İbret veren. |
| İBRETNÜMUN: | f. İbret olan, ders olan. |
| İçerisinde 'İBRE' geçenler | |
| DERS-İ İBRET: | İbret dersi. Göz ve fikir açacak hâdise. |
| DİBRE: | Çokluk. |
| EHL-İ HİBRE: | f. Ehl-i vukuf. Bilirkişi. Meselenin künhüne vâkıf mütehassıs zât. |
| HİBRE: | (Hibret) Bir şeyin iç yüzünü hakkı ile bilmek. |
| İBRE-İ HAYYAT: | Kendi işlerini bırakıp başkasının işlerini halledip düzeltmeye çalışan adam. * Terzi iğnesi. |
| İBRET: | Uyanıklığa sebeb olan ders. * Çok çirkin ve düşündürücü. * Tuhaf, acâyip. |
| İBRET-İ ÂLEM İÇİN: | Bütün âleme ibret olsun diye. Herkese ibret olsun için. |
| İBRETAMİZ: | (İbret-âmiz) f. İbret öğreten. Ders verici hâdise. |
| İBRETBAHŞ: | f. İbret veren, ibreti iktiza eden. |
| İBRETBİN: | f. İbret almış, ders almış. |
| İBRETEN: | İbret olmak üzere, intibah ve ibret vesilesi olmak için. |
| İBRETFEŞAN: | f. İbret dağıtan, çok mühim ders verici hâdise. |
| İBRETNÜMA: | f. İbret gösteren. İbret veren. |
| İBRETNÜMUN: | f. İbret olan, ders olan. |
| MEDAR-I İBRET: | İbret almağa yarıyan. |
| MİBRED: | Eğe. * Eğe cinsinden bir yazı âleti. |
| MİBREE: | Kalemtraş. Kalem açmağa yarıyan âlet. |
| MİRSAD-I İBRET: | İbretle seyretme yeri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İBRE-İ HAYYAT : | Kendi işlerini bırakıp başkasının işlerini halledip düzeltmeye çalışan adam. * Terzi iğnesi. |
| İBRÂ : | (Ber'. den) Temize çıkarmak. Borçtan kurtarmak. Sağlamlaştırmak. |
| İBA' : | Çekinmek. Tiksinmek. * Kabul etmemek, bir işe razı olmamak. * Doymadan yemekten çekilmek. |