Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İCABÎ: | Müsbet. İcaba âit, icaba dair. Lâzım, gerekli, zarurete müteallik. |
| İçerisinde 'İCABÎ' geçenler | |
| HİCABÎ: | Zar ve perde ile alâkalı ve ona müteallik. Perde ve örtüye âit. * Mahcub. Utangaç. |
| İCRA-YI İCABÎ: | Lüzum eden muamelenin yerine getirilmesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İCAB : | Lâzım. Gerekli. Lüzum. Sebeb olmak. * Ist: Akitlerde ilk söylenen söz. Bir mal sahibinin müşteriye karşı, "Bu malımı sana şu kadar paraya sattım" demesidir. Müşterinin de kabul etmesine dair olan sözüne "kabul" denir. Şer'i ıstılahta buna "icâb ve kabul" denir. |
| İCA' : | (Veca. dan) Ağrıtma, veca verme. |