Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İCABAT: | İcablar. Gerekenler. Lüzum edenler. |
| İçerisinde 'İCABAT' geçenler | |
| HİCABAT: | (Hicab. C.) Perdeler. * Tılsımlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İCAB : | Lâzım. Gerekli. Lüzum. Sebeb olmak. * Ist: Akitlerde ilk söylenen söz. Bir mal sahibinin müşteriye karşı, "Bu malımı sana şu kadar paraya sattım" demesidir. Müşterinin de kabul etmesine dair olan sözüne "kabul" denir. Şer'i ıstılahta buna "icâb ve kabul" denir. |
| İCA' : | (Veca. dan) Ağrıtma, veca verme. |