Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İCABE(T): | Kabul olmak. Kabul etmek. Râzı olma, rızâ gösterme, muvafakat etme. |
| İçerisinde 'İCABE(T)' geçenler | |
| İçerisinde 'İCABE(T)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İCABE-İ DUÂ : | Duânın kabul olması. Duâya cevap verilmesi. Muvafakat edilmesi. (Bak: Dua) |
| İCAB : | Lâzım. Gerekli. Lüzum. Sebeb olmak. * Ist: Akitlerde ilk söylenen söz. Bir mal sahibinin müşteriye karşı, "Bu malımı sana şu kadar paraya sattım" demesidir. Müşterinin de kabul etmesine dair olan sözüne "kabul" denir. Şer'i ıstılahta buna "icâb ve kabul" denir. |
| İCA' : | (Veca. dan) Ağrıtma, veca verme. |