Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İCAH: | Örtü, perde. |
| İçerisinde 'İCAH' geçenler | |
| ÂLİCAH: | (Ali-câh) f. Mevkii yüksek. Yüce mevkide bulunan. |
| HÜKM-İ VİCAHÎ: | Huk: Tarafların her ikisinin de veya vekillerinin hazır bulundukları hâlde verilen hüküm. |
| İTTİCAH: | Bir cihete gitmek, yönelmek. Teveccüh etmek. |
| VİCAH: | (Vech. den) Yüz yüze gelmek. Yüzleşmek. |
| VİCAHEN: | Yüzüne karşı. Yüz yüze gelerek. |
| VİCAHÎ: | (Vicahiyye) Yüzyüze olan, karşılıklı olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İCA' : | (Veca. dan) Ağrıtma, veca verme. |