Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İDÂA: | Zâyi etmek. Boşuna harcamak. |
| İDÂA-İ VAKT: | Vaktini boşa geçirmek. Vaktini zâyi etmek. |
| İçerisinde 'İDÂA' geçenler | |
| BÎ-BİDAAT: | f. Sermayesiz. |
| BİDAA: | (Bidâat) Sermaye, ana para. * Tahsil olunmuş ilim. |
| İDÂA-İ VAKT: | Vaktini boşa geçirmek. Vaktini zâyi etmek. |
| KALİL-ÜL BİDÂA: | Sermayesi az. |
| KEM-BİDAA: | f. Sermayesi az. * Bilgisi zayıf, câhil. Az okumuş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İDÂA-İ VAKT : | Vaktini boşa geçirmek. Vaktini zâyi etmek. |
| İDA' : | Emanet bırakmak. Vedia koymak. * Huk: Kendi malının muhafazasını başkasına havale etme. |
| ÎD : | Bayram günü. Bayram. (Gidip tekrar gelen, bir kimsede âdet olup alışılan şey. Bayram tekrar geldiği için îd denilmiştir. L.R.) |