Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İDAD: | Saymak. Sayı. Hesab etmek. Ölüm vakti. Fark. Vergi. Bahşiş. Küfüv. Denk, hemtâ. Delilik emâresi. Parmakla hesab etmek. |
| İDAD: | (İded) Üstünlük, galibiyet, zafer. Kuvvet, zor. |
| İDADE: | Kol bağı. |
| İçerisinde 'İDAD' geçenler | |
| BAHT-I BÎDÂD: | Kötü şans, insafsız tâlih. |
| BÎ-İDAD: | Sayısız. * Eşsiz, benzersiz. * Denksiz. |
| CİDAD: | Hurma kesecek vakit. |
| HİDAD: | Dul olan bir kadının mâtem tutup süsten vazgeçmesi. |
| HİDADET: | Demircilik. |
| İBTİDAD: | İki kişinin bir şeyi bir tarafından tutup kavraması. |
| İDADE: | Kol bağı. |
| İHTİDAD: | Keskinleşmek. * Hızlanmak. * Azmak. * Hiddetlenmek. |
| İMTİDAD: | Uzanmak. Uzayıp gitmek. Gerilip ve çekilip uzanmak. * Boy. Tul. Uzunluk. * Feza, uzay. |
| İNFİDAD: | (İnfadda) Bir şeyin kırılıp dağılması. Parça parça olma. |
| İNHİDAD: | (Hadde. den) Keskinleşme, incelme, sivri olma. * Basılıp ezilme, haddeden geçme. |
| İNSİDAD: | (Sedd. den) Tıkanma, kapanma. |
| İNSİDAD-I EM'Â: | Tıb: Bağırsakların birbirine dolanması neticesinde tıkanması. |
| İNSİDAD-I HALİME: | Tıb: Meme başlarının tıkanması. |
| İRTİDAD: | Din değiştirmekle mürted olmak. İslâmiyetten çıkarak dinsiz olmak. * Geri dönmek. (Bak: Mürted) |
| İSTİDAD: | Alışma, ünsiyet etme. * Doğrulma. |
| İSTİDAD-I YED: | Elin alışması. |
| İSVİDAD: | Kararma, kara olma, esmerleşme. Siyahlanma. |
| İSVİDAD-I CİLD: | Cildin kararması, esmerleşmesi. |
| İŞTİDAD: | (Şiddet. den) Şiddetlenme. * Sertleşme, katılaşma. * Büyüme. Artma, çoğalma, ziyâdeleşme. |
| İ'TİDAD: | Yardım isteme. İmdât isteme. * Bir şeyi kol üzerine alma. |
| IHTİDAD: | Otu köküyle birlikte biçmek. |
| LİDAD: | Husumet etme. Dâvacı olma. |
| MİDAD: | Yazı mürekkebi. Mürekkeb. |
| MİDADİYE: | Mürekkep konan şey. Mürekkep hokkası. |
| SİDAD: | Şişe tıpası. Yarık kapatacak şey. |
| ŞİDAD: | (Şedid. C.) Sertler. Şiddetliler. |
| VİDAD: | Dostluk. Sevmek. Muhabbet. * Dost ve muhib. * Her şeye muhabbeti olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İDADE : | Kol bağı. |
| İDA' : | Emanet bırakmak. Vedia koymak. * Huk: Kendi malının muhafazasını başkasına havale etme. |
| ÎD : | Bayram günü. Bayram. (Gidip tekrar gelen, bir kimsede âdet olup alışılan şey. Bayram tekrar geldiği için îd denilmiştir. L.R.) |