Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İDANETEN: | Borç olarak, ödünç olarak, idane suretiyle. |
| İçerisinde 'İDANETEN' geçenler | |
| İçerisinde 'İDANETEN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İDANE : | (Deyn. den) Borç, ödünç verme, ikrâz. |
| İDA' : | Emanet bırakmak. Vedia koymak. * Huk: Kendi malının muhafazasını başkasına havale etme. |
| ÎD : | Bayram günü. Bayram. (Gidip tekrar gelen, bir kimsede âdet olup alışılan şey. Bayram tekrar geldiği için îd denilmiştir. L.R.) |