Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İDAVE: | (C: Edâvâ) Deriden yapılmış su kabı. Asker matarası. |
| İçerisinde 'İDAVE' geçenler | |
| İçerisinde 'İDAVE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İDA' : | Emanet bırakmak. Vedia koymak. * Huk: Kendi malının muhafazasını başkasına havale etme. |
| ÎD : | Bayram günü. Bayram. (Gidip tekrar gelen, bir kimsede âdet olup alışılan şey. Bayram tekrar geldiği için îd denilmiştir. L.R.) |