Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
İDB: Acib iş.
İDBAK: Ulaştırmak. Yapıştırmak.
Tecvidde: Harf okunduğu zaman dilin üst damağa yapışmasına denir. Bu sıfatın harfleri. Sad, dad, tı, zı'dır. İsimlerine müdbaka denir. (Bak: İtbak)
İDBAR: Geriye gitmek. Geri dönmek.
İşlerin ters gitmesi.
Talihsizlik.
Bir gezegenin diğer oniki burcun tertibine zıt olarak hareketi. (Asıl tertibe göre gitmesine de ikbal denir.)
İDBİSAS: Ne kırmızı, ne siyah olmak.
Ot bitmek.
İçerisinde 'İDB' geçenler
HİDB: Arkası yumru kimse, kambur.
HİDBAR (HİDBÎR): (C.: Hadâbir) Zayıflığından arkasında eti kurumuş deve.
İDBAK: Ulaştırmak. Yapıştırmak. * Tecvidde: Harf okunduğu zaman dilin üst damağa yapışmasına denir. Bu sıfatın harfleri. Sad, dad, tı, zı'dır. İsimlerine müdbaka denir. (Bak: İtbak)
İDBAR: Geriye gitmek. Geri dönmek. * İşlerin ters gitmesi. * Talihsizlik. * Bir gezegenin diğer oniki burcun tertibine zıt olarak hareketi. (Asıl tertibe göre gitmesine de ikbal denir.)
İDBİSAS: Ne kırmızı, ne siyah olmak. * Ot bitmek.
İSTİDBAR: (İdbar. dan) Yüz çevirmek. Arka dönmek. * Geri geri gitmek. * Bir kimsenin peşinden gitmek.
ÜMİDBAHŞ: f. Ümitlendiren, ümit veren.
ÜMİDBESTE: f. Ümitlenmiş, ümit bağlamış.
ÜMİDBAHŞ: f. Ümitlendiren, ümit veren.
ZİDB: (C.: Ezdâb) Nasip, kısmet.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
İDBAK : Ulaştırmak. Yapıştırmak. * Tecvidde: Harf okunduğu zaman dilin üst damağa yapışmasına denir. Bu sıfatın harfleri. Sad, dad, tı, zı'dır. İsimlerine müdbaka denir. (Bak: İtbak)
ÎD : Bayram günü. Bayram. (Gidip tekrar gelen, bir kimsede âdet olup alışılan şey. Bayram tekrar geldiği için îd denilmiştir. L.R.)
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...