Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İDDİAÎ: | İddia ile alâkalı. Şahitsiz, delilsiz ve boş söz. |
| İDDİAİYYAT: | (İddiaî. C.) İddia ile ilgili. Şahidi olmayan sözler. |
| İçerisinde 'İDDİAÎ' geçenler | |
| İDDİAİYYAT: | (İddiaî. C.) İddia ile ilgili. Şahidi olmayan sözler. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İDDİAİYYAT : | (İddiaî. C.) İddia ile ilgili. Şahidi olmayan sözler. |
| İDDİA : | Bir şeyin müsbet veya menfiliğini ısrarla söylemek. İleri sürülen fikir. Dâva etmek. Israr etmek. İnat etmek. Haklı veya haksız bir dâvaya kalkışmak.(Arzı ve bütün nücum ve şümusu tesbih taneleri gibi kaldıracak ve çevirecek kuvvetli bir ele mâlik olmayan kimse, kâinatta dâva-yı halk ve iddiâ-yı icad edemez. Zira her şey, her şeyle bağlıdır. M.) |
| İDD : | Büyük, acib şey. * Belâ, dâhiye. * Yalan. |
| ÎD : | Bayram günü. Bayram. (Gidip tekrar gelen, bir kimsede âdet olup alışılan şey. Bayram tekrar geldiği için îd denilmiştir. L.R.) |