Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İDDİHAR: | Biriktirmek, toplamak, yığmak. Kıtlık zamanında yüksek fiatla satmak üzere zahire toplayıp saklama. |
| İçerisinde 'İDDİHAR' geçenler | |
| İçerisinde 'İDDİHAR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İDDİHAL : | Girme, duhul etme, dahil olma. |
| İDDİA : | Bir şeyin müsbet veya menfiliğini ısrarla söylemek. İleri sürülen fikir. Dâva etmek. Israr etmek. İnat etmek. Haklı veya haksız bir dâvaya kalkışmak.(Arzı ve bütün nücum ve şümusu tesbih taneleri gibi kaldıracak ve çevirecek kuvvetli bir ele mâlik olmayan kimse, kâinatta dâva-yı halk ve iddiâ-yı icad edemez. Zira her şey, her şeyle bağlıdır. M.) |
| İDD : | Büyük, acib şey. * Belâ, dâhiye. * Yalan. |
| ÎD : | Bayram günü. Bayram. (Gidip tekrar gelen, bir kimsede âdet olup alışılan şey. Bayram tekrar geldiği için îd denilmiştir. L.R.) |