Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İDHAN: | (Duhân. dan) Tütme. Yanarak dumanı çıkma. |
| İçerisinde 'İDHAN' geçenler | |
| MİDHANE: | Buhurdan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İDHAC : | Silah takınmak. |
| ÎD : | Bayram günü. Bayram. (Gidip tekrar gelen, bir kimsede âdet olup alışılan şey. Bayram tekrar geldiği için îd denilmiştir. L.R.) |