Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İFTİHAM: | (Fehm. den) Kavrama, anlama. Fehmetme. |
| İçerisinde 'İFTİHAM' geçenler | |
| İçerisinde 'İFTİHAM' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İFTİHAR : | Övünmek. Kendini beğenircesine kendinden ve yaptıklarından bahsetmek. * Başkasının iyi bir hali ile sevinmek. (Bak: Tahdis-i ni'met) |
| İFTİAL : | Bir şeyi iş edinmek. Kendiliğinden yapmak. * Arabçada beş harfli fiilin birinci babı. * Yalan düzmek, iftira etmek. |
| İFTA : | Fetva vermek. (Bak: Fetva) |
| İF : | Vakit. |