Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İFTİRA: | Birinin üzerine suç atmak. Bühtan. İfk. Yalan yere birisini suçlu göstermek. |
| İFTİRAAT: | (İftira. C.) İftiralar, asılsız isnatlar, aslı esası olmayan suç yüklemeler. |
| İFTİRAK: | Perişan olmak. Ayrılmak, dağılmak. Hicran. |
| İFTİRAK-I İZAM: | Kemiklerin dağılması. |
| İFTİRAKAT: | Ayrılıklar. İftiraklar. Parçalanmalar. |
| İFTİRAR: | Gülmek. |
| İFTİRAS: | Yırtmak. Parçalamak. Yırtıp parçalamak. Zorla yere yıkmak. |
| İFTİRAS: | Fırsat gözlemek. Fırsatı ganimet bilmek. |
| İFTİRAŞ: | İzine uyma. Namusa dokunur söz söyleme. Yayılma. Cima. Döşemek. |
| İFTİRAZ: | Farz kılma, vacib kılma. |
| İçerisinde 'İFTİRA' geçenler | |
| İFTİRAAT: | (İftira. C.) İftiralar, asılsız isnatlar, aslı esası olmayan suç yüklemeler. |
| İFTİRAK: | Perişan olmak. * Ayrılmak, dağılmak. Hicran. |
| İFTİRAK-I İZAM: | Kemiklerin dağılması. |
| İFTİRAKAT: | Ayrılıklar. İftiraklar. Parçalanmalar. |
| İFTİRAR: | Gülmek. |
| İFTİRAS: | Yırtmak. Parçalamak. Yırtıp parçalamak. * Zorla yere yıkmak. |
| İFTİRAS: | Fırsat gözlemek. Fırsatı ganimet bilmek. |
| İFTİRAŞ: | İzine uyma. * Namusa dokunur söz söyleme. * Yayılma. * Cima. * Döşemek. |
| İFTİRAZ: | Farz kılma, vacib kılma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İFTİRAAT : | (İftira. C.) İftiralar, asılsız isnatlar, aslı esası olmayan suç yüklemeler. |
| İFTİAL : | Bir şeyi iş edinmek. Kendiliğinden yapmak. * Arabçada beş harfli fiilin birinci babı. * Yalan düzmek, iftira etmek. |
| İFTA : | Fetva vermek. (Bak: Fetva) |
| İF : | Vakit. |