Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İGRAK: | Suya batırmak, boğmak. Kabı doldurmak. Edb: İmkânsız bulunan mübalâğa. |
| İGRAKAT: | (İgrak. C.) Mübalâğalar, iğraklar, aşırı büyültmeler. |
| İGRAKİYYAT: | Aşırı büyültmelerle ve mübâlâğalarla söylenen sözler. |
| İçerisinde 'İGRAK' geçenler | |
| İGRAKAT: | (İgrak. C.) Mübalâğalar, iğraklar, aşırı büyültmeler. |
| İGRAKİYYAT: | Aşırı büyültmelerle ve mübâlâğalarla söylenen sözler. |
| İSTİGRAK: | Gark olmak, dalmak. * Dalgınlık. * Ist: Seraba kapılmak. Manevî bir hal ile hayret ve taaccübden bayılmak derecesine gelmek. * Tas: Dalgınlıkla, zihni bütün bütün meşgul olmak. Aşk-ı İlâhî ile dünyayı unutup kendinden geçmek. * Gr: "El" harf-i ta'rifinin, isimleri umumi hale koyması. * Edb: Fazla mübalâğa. (Bak: Lâm-ı istiğrak) |
| İSTİGRAKKÂR: | f. Kendinden geçen, dalgın, müstağrak. Dalgın halde olan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İGRAKAT : | (İgrak. C.) Mübalâğalar, iğraklar, aşırı büyültmeler. |
| İGRA : | Rağbetlendirmek. Teşvik etmek. Hırsını tahrik etmek. |
| İG : | Koku, rayiha. |