Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
İHAB: Ham deri.
İHAB: Verme, bağışlama.
İçerisinde 'İHAB' geçenler
HARARET-İ GARİZİYYENİN İLTİHABI ZAMANI: İnsanda şehvanî ve nefsanî hislerin galeyanda olduğu devresi.
HARARET-İ GARİZİYYENİN İLTİHAB: İnsanda şehvanî ve nefsanî hislerin galeyanda olduğu devresi.
İLTİHAB: Caddede gitmek. Geniş yolda yürümek.
İLTİHAB: Alevlenmek. Yanmak. * Tıb: Bir uzuvda olan hararet, yanma. Cerahat toplanıp yaranın hararetlenmesi.
İLTİHAB-I A'VER: Tıb: Körbağırsağın iltihabı.
İLTİHAB-I EDEME: Tıb: Cildin iltihablanarak katılaşması.
İLTİHAB-I KEBED: Tıb: Karaciğer iltihabı.
İLTİHABAT: (İltihab. C.) İltihablar, alevlenmeler.
İLTİHABÎ: İltihabla alâkalı.
İNŞİHAB: Fışkırma.
İNŞİHAB-I DEM: Kanın fışkırması.
İNTİHAB: Seçmek. Ayırıp beğenmek. İhtiyar ve âmâde eylemek. * Bir şey yerinden çıkmak.
İNTİHAB: Kapışmak. Yağma suretiyle mal almak.
İNTİHABAT: (İntihab. C.) Yağmalar, talan etmeler, kapışmalar.
İNTİHABAT: (İntihab. C.) Seçilmeler, seçmeler. * Seçimler.
İNTİHABÎ: İntihabla alâkalı, seçim ve seçme işlerine ait.
İSTİHAB: (Hibe. den) Hibe ve hediye olarak isteme. Bağış olarak arzulama.
İŞTİHAB: Ağarma, beyazlama, kırlaşma.
İTTİHAB: (Hibe. den) Karşılıksız olarak verilen bir bağışı kabul etme.
NİHAB: (Nehb. C.) Çapullar, yağmalar.
REHABE (RİHÂBE): Göğüs üzerinde olan yumuşak kemik.
SİHAB: Miskten ve karanfilden yapılan gerdanlık.
ŞİHAB: Parlak yıldız. * Kıvılcım. * Yıldızdan fırladığı zannedilen ve dünyanın atmosferinde bir an görünüp kaybolan gök taşı.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
İHA : Sevketme, gönderme.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...