Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İHBARÎ: | Haberle alâkalı. Haber vermeğe dair. Gr: Bir işin ne zaman olacağını bildiren fiil. |
| İHBARİYYAT: | Haberle alâkalı, habere âit cümleler. |
| İHBARİYYE: | Haber vermek işi. Kaçak veya kayıp eşyayı haber verene mükâfat olarak verilen para. |
| İçerisinde 'İHBARÎ' geçenler | |
| CÜMLE-İ İHBÂRİYE: | (Cümle-i haberiye de denir) Bir hâdiseyi, bir nesneyi bildiren cümle. Bunun zıddı: cümle-i inşâiyedir; emir ve nehiyleri bildirmek gibi. |
| İHBARİYYAT: | Haberle alâkalı, habere âit cümleler. |
| İHBARİYYE: | Haber vermek işi. * Kaçak veya kayıp eşyayı haber verene mükâfat olarak verilen para. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İHBARİYYAT : | Haberle alâkalı, habere âit cümleler. |
| İHBAR : | Haber vermek. Haber almak. Alınan haber. Anlatmak. (Bak: Ahbâr) |
| İHBA' : | Örtmek, saklamak, gizlemek. * Ateşi basıp söndürmek. |
| İHA : | Sevketme, gönderme. |