Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İHNET: | Gazap, öfke. Hiddet. Kalb katılığı. Kin bağlamak. |
| İçerisinde 'İHNET' geçenler | |
| BÂR-I MİHNET: | Eziyet. * Elem yükü. |
| DEVR-İ MİHNET: | Dünya, cihan, küre-i arz. |
| MİHNET: | Zahmet. Eziyet. Dert. Belâ. * Mc: Tecrübe, sınamak. |
| MİHNET-ÂBÂD: | f. Keder, mihnet ve gam dolu olan yer. * Mc: Dünya. |
| MİHNETDİDE: | f. Musibete uğramış. Keder ve mihnet görmüş. |
| MİHNETGÂH: | f. Keder, gam ve mihnet çekilen yer. * Mc: Dünya. |
| MİHNETKEDE: | f. Gam ve keder çekilen yer. Nihnet yeri. * Mc: Dünya. |
| MİHNETKEŞ: | f. Keder, eziyet ve mihnet çeken. |
| MİHNETZEDE: | f. Afet ve belâya uğramış. Keder, mihnet ve musibete giriftar olmuş. |
| MİHNETKEŞ: | f. Keder, eziyet ve mihnet çeken. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İHN : | Yün. Renkli yün, renkli kumaş. |
| İHA : | Sevketme, gönderme. |