Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İHTİLASKÂRANE: | f. Çalıp aşıranlara yakışacak şekilde, hırsızlar gibi. |
| İçerisinde 'İHTİLASKÂRANE' geçenler | |
| İçerisinde 'İHTİLASKÂRANE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İHTİLASKÂRAN : | (İhtilaskâr. C.) Çalanlar, aşıranlar, ihtilas edenler. |
| İHTİLASKÂR : | f. Çalan, aşıran, hırsızlık yapan. |
| İHTİLAS : | (C.: İhtilasât) Çalma, sirkat, hırsızlık. * Usulca ve elçabukluğu ile aşırma. * Bir çeşit ok atma tavrı. |
| İHTİLA' : | Tenha yere veya halvete çekilme. * Taze ot koparma, biçme. |
| İHTİBA' : | (Habâ. dan) İyice saklayıp gizleme. |
| İHTA' : | Yanılma veya yanıltma. * Hatâya düşürme veya düşürülme. |
| İHA : | Sevketme, gönderme. |