Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İHYA: | Diriltmek. Yeniden hayata kavuşturmak. Canlandırmak. Şenlendirmek. Uyandırmak. Gece de uyumayıp çalışmak veya ibâdetle vakit geçirmek.(İnsan der: "Çürümüş kemikleri kim diriltecek?" Sen, de: "Kim onları bidayeten inşâ edip hayat vermiş ise o diriltecek." S.) (Bak: Hayat) |
| İHYA-Yİ EMVAT: | Ölüleri diriltmek. |
| İHYA-Yİ LEYL: | Geceyi ibadetle geçirmek. |
| İHYA-Yİ MEVAT: | İşlenmemiş toprağı, ekin için elverişli bir hâle getirme. |
| İHYA-KERDE: | f. İhya edilmiş. Lutfedilmiş. Yeniden inşa edilmiş. |
| İHYANEN: | (Bak: Ahyanen) |
| İçerisinde 'İHYA' geçenler | |
| BÂB-I İHYA VE İMATE: | Öldürmek ve diriltmek bahsi ve mevzuu. |
| İHYA-Yİ EMVAT: | Ölüleri diriltmek. |
| İHYA-Yİ LEYL: | Geceyi ibadetle geçirmek. |
| İHYA-Yİ MEVAT: | İşlenmemiş toprağı, ekin için elverişli bir hâle getirme. |
| İHYA-KERDE: | f. İhya edilmiş. Lutfedilmiş. Yeniden inşa edilmiş. |
| İHYANEN: | (Bak: Ahyanen) |
| İSTİHYA: | Utanma, haya etme. * Diriltme, yaşatma. |
| LİHYANÎ: | Uzun ve kaba sakallı olan. |
| MİHYAC: | Şiddetli. * Çok, ziyâde, fazla. |
| MİHYAF: | Tez susayan davar. |
| MİHYAL: | Bir yıl ekilip, bir yıl ekilmeyen arazi. |
| MİHYAT: | İğne. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İHYA-Yİ EMVAT : | Ölüleri diriltmek. |
| İHA : | Sevketme, gönderme. |