Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
İKAD: Ateş yakma, tutuşturma.
İKAD-I KANADİL: Kandillerin yakılması.
İKAD: Kuvvetlendirme, sağlam kılma.
İçerisinde 'İKAD' geçenler
ADEM-İ İTİKAD: İtikatsızlık.
İFTİKAD: Arayıp sormak. * Kaybolmak.
İKAD-I KANADİL: Kandillerin yakılması.
İN'İKAD: Akdetme. Bağlanma. * Fık: İcab ve kabulün taraflarca eseri zâhir olup, meşru bağlılık ve alâkadarlık. * Kurulma. Toplanma.
İNTİKAD: İyi bilineni kötülemek. * Seçip ayırdetmek. * Kalp parayı gerçeğinden ayırmak. * Tenkid. * Fenni veya edebi eserlerin tarafsız bir nazarla incelenmesi sonunda fikir ileri sürülmesi.
İSTİKAD: Yakma, ateşi tutuşturma.
İSTİKADE: Adam öldürmüş olan katilin kısasını isteme.
İ'TİKAD: İnanmak. İnanç. Sıdk ve doğruluğuna kalben kararlı olmak. Gönülden tasdik ederek inanmak. Dinin temelini meydana getiren şeylere inanmak. (Bak: İltizam)
İ'TİKAD-I FÂSİD: Bozuk inanç.
İ'TİKADÂT: (İ'tikad. C.) İnanışlar. Bağlanışlar ve inançlar.
İ'TİKADÂT-I BÂTILA: Bâtıl, hak olmayan, asılsız şeylere inanışlar.
İ'TİKADÎ: İtikad ve inançla alâkalı.
İ'TİKADİYAT: İtikada ait mes'eleler.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
İKAD-I KANADİL : Kandillerin yakılması.
İKA' : (Vuku'. dan) Vuku buldurmak. Fena bir şey yapmak. Meydana getirmek. Yetiştirmek. Düşürmek.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...