Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İKAME: | Oturtmak. Mukim olmak. Yerleştirmek. İskân eylemek. Bulundurmak. Meydana koymak. Vücuda getirmek. Dâva açmak. Ayağa kaldırmak. Kıyam etmek. |
| İKAME-İ BEYYİNE: | Şâhid getirme. |
| İKAME-İ DA'VA: | Dâvâ açma. |
| İKAMET: | Bir yerde kalmak. Oturmak. Müezzinin kamet getirmesi. |
| İKAMETGÂH: | f. Ev, hane. İkamet yeri. |
| İçerisinde 'İKAME' geçenler | |
| İKAME-İ BEYYİNE: | Şâhid getirme. |
| İKAME-İ DA'VA: | Dâvâ açma. |
| İKAMET: | Bir yerde kalmak. Oturmak. * Müezzinin kamet getirmesi. |
| İKAMETGÂH: | f. Ev, hane. * İkamet yeri. |
| İSTİKAMET: | Hatt-ı hareketi doğru olmak. Doğruluk, nâmuslu hareket. Her işte itidal üzere bulunmak. Adâletten, doğruluktan ayrılmayıp, diyânet ve akıl içinde yürümek. * Allah'a kulluk etmek. * Bir şeyin bir tarafa doğru olarak uzanması. * Yön, cihet. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İKAME-İ BEYYİNE : | Şâhid getirme. |
| İKAM : | Kısırlar, akamete uğrayanlar. |
| İKA' : | (Vuku'. dan) Vuku buldurmak. Fena bir şey yapmak. Meydana getirmek. Yetiştirmek. Düşürmek. |