Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İKBAR: | Ulu görme, büyük görme veya görülme. |
| İKBAR: | Kabre koyma, mezara koyma veya konulma. |
| İKBAR-I MEYYİT: | Ölünün kabre konulması. Mevtanın gömülmesi. |
| İçerisinde 'İKBAR' geçenler | |
| İKBAR-I MEYYİT: | Ölünün kabre konulması. Mevtanın gömülmesi. |
| İSTİKBAR: | (Kibr. den) Önemseme, ehemmiyet verme. * Kibir, gurur, enaniyet. Kendini büyük görme, mağrurluk. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İKBAR-I MEYYİT : | Ölünün kabre konulması. Mevtanın gömülmesi. |
| İKBAB : | Yüzüstü düşme, kapanma. * Bir şeyin üstüne fazla düşme. Olması için aşırı derecede çalışma. |
| İKA' : | (Vuku'. dan) Vuku buldurmak. Fena bir şey yapmak. Meydana getirmek. Yetiştirmek. Düşürmek. |