Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İKLAL: | (Kıllet. den) Azaltma, miktarını indirme. Az bulma, az görme. |
| İçerisinde 'İKLAL' geçenler | |
| BİL-İSTİKLAL: | Başlıbaşına, istiklâl üzere. |
| İSTİKLÂL: | (Kıllet. den) Kendi başına olmak, kimseye bağlı olmayış, müstakil oluş. * Az bulma, kâfi görmeme. * Rey sahibi olup keyfi iş görme ve başkasının emrine ve fikrine tâbi olmaktan uzak kalma. |
| İSTİKLÂLCU: | f. İstiklâl arayan. Müstakil olmak, hür olmak için çalışan. |
| İSTİKLÂLİYET: | İstiklâl üzere bulunma. Hür ve müstakil olma. Başlı başına buyruk olma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İKLAB : | Tersine çevrilme, çevirmek. Tersine döndürmek. |
| İKA' : | (Vuku'. dan) Vuku buldurmak. Fena bir şey yapmak. Meydana getirmek. Yetiştirmek. Düşürmek. |