| Kelime | Anlam |
|---|
| İLAD: | (Veladet. den) Doğurma, tevlid etme.
Doğurtma. |
| İçerisinde 'İLAD' geçenler |
|---|
| AKSÂ-YI BİLÂD: | Bir memleketin sınır bölgeleri, hudut beldeleri. |
| BA'DEL MİLAD: | (Ba'de-l milâd) Milâddan sonra. Tarih başlangıcı kabul ettikleri seneden sonra. |
| BİLÂD: | (Belde. C.) Beldeler. Diyarlar. Memleketler. Şehirler. |
| BİLÂD-I ÂMİRE: | İmar edilmiş, yapılmış beldeler. * Devlet idaresindeki yerler. |
| BİLÂD-I CESİME: | Büyük ülkeler. |
| BİLÂD-I SELÂSE: | Eskiden İstanbul, Edirne ve Bursa'nın üçüne birden verilen isim. |
| BİLADE: | f. Müzevvir, fâsid, fesatçı, ispiyon eden. |
| EKASİ-İ BİLÂD: | Uzak beldeler, en uzak şehirler. |
| FETH-İ BİLAD: | Beldelerin istilâsı, şehirlerin zabtı. |
| HIFZ-I BİLAD U İBAD: | Şehirlerin ve şehir ahalisinin korunması. |
| İSTİLAD: | Doğurtma. Çocuk isteme. |
| İSTİLADÎ: | Doğurtucu. |
| KABL-EL MİLÂD: | İsa'dan (A.S.) önce, milâddan evvel. |
| MİLAD: | (Velâdet. den) Doğum günü. * Hz. İsa'nın (A.S.) doğum günü kabul edilen yıl başı. |
| MİLADÎ: | Milada ait. Milada dayanan. Ekser Avrupalıların takvim başlangıcı yaptıkları Milad yılına ait. * İsa'nın (A.S.) doğumundan itibaren başlayan takvim ki, miladî tarih denir. |
| SENE-İ MİLÂDİYE: | Kânun-i sâni (Ocak) 1'de başlayan sene. Milâdi sene. |
| TİLAD: | Köle, hayvan, mülk, mal gibi şeyler. * Kendi yanında eskiden beri mevcud olan ve yeni olmuş olan şey. |
| ÜMM-ÜL BİLÂD: | Mekke-i Mükerreme. |
| VİLAD: | Doğurmak. |
| VİLADET: | Doğmak, doğuş, dünyaya gelmek, doğurmak. (Veladet galattır) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| İLA : | Son, nihâyet, dek, değin,...ye,...ye kadar (mânâlarına gelir, harf-i cerdir.) |