Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İLAS: | Kinâyeli ve iğneleyici sözler söyleme. |
| İçerisinde 'İLAS' geçenler | |
| CİLAS: | Beraber oturma. |
| DİLAS: | (C.: Düles) Hızlı, seri. |
| DİLAS (DELİS): | Yumuşak ve berrak olan nesne. |
| FİLASL: | (Fi-l-asl) Aslında olduğu gibi. |
| HİLASÎ: | (Hilâsiyye) Zenci ile beyaz melezi. |
| İHTİLAS: | (C.: İhtilasât) Çalma, sirkat, hırsızlık. * Usulca ve elçabukluğu ile aşırma. * Bir çeşit ok atma tavrı. |
| İHTİLAS-İ VAKT: | İşlerin arasında vakit bulabilme. |
| İHTİLASAT: | (İhtilas. C.) Hırsızlıklar, çalmalar, sirkatler. |
| İHTİLASKÂR: | f. Çalan, aşıran, hırsızlık yapan. |
| İHTİLASKÂRAN: | (İhtilaskâr. C.) Çalanlar, aşıranlar, ihtilas edenler. |
| İHTİLASKÂRANE: | f. Çalıp aşıranlara yakışacak şekilde, hırsızlar gibi. |
| IHTİLAS: | Hırsızlık için gelip bir şey alıp kaçmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İLA : | Son, nihâyet, dek, değin,...ye,...ye kadar (mânâlarına gelir, harf-i cerdir.) |