Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İMHA: | Bozmak, yok etmek, mahvetmek. Yıkmak. Zâil etmek. |
| İMHA: | Keskinletme, bileme. |
| İMHAK: | Kararma. Bereketsiz. |
| İMHAL: | Mühlet verme. Sonraya kalmasına müsaade etme. |
| İMHAR: | Hâtun için mehr tayin etmek. Evleneceği kız veya kadın için mehr tayin etmek. |
| İMHAZ: | Doğrulukla yapma. |
| İçerisinde 'İMHA' geçenler | |
| İMHAK: | Kararma. * Bereketsiz. |
| İMHAL: | Mühlet verme. Sonraya kalmasına müsaade etme. |
| İMHAR: | Hâtun için mehr tayin etmek. Evleneceği kız veya kadın için mehr tayin etmek. |
| İMHAZ: | Doğrulukla yapma. |
| İSTİMHAL: | (Mehl. den) Zaman isteme, mühlet isteme. |
| MİMHA: | Meni silmeye mahsus bez parçası. |
| MİMHAZA: | Yayık. (Onunla yoğurttan yağ çıkarırlar.) |
| NİMHAB: | f. Yarı uykulu, mahmur. |
| NİMHANDE: | f. Gülümseme, tebessüm. |
| TA'LİMHANE: | f. Öğrenme yeri. Ta'lim yeri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İMHAK : | Kararma. * Bereketsiz. |
| İMA : | İşaret etmek. İşaretle anlatmak. İşaret. |