Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İMTİNA-İ ÂDİ: | Bir şeyin olması âdeta mümkün olmamak. |
| İçerisinde 'İMTİNA-İ ÂDİ' geçenler | |
| İçerisinde 'İMTİNA-İ ÂDİ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İMTİNA-İ HAKİKİ : | Bir şeyin mümkün olmamasının aklen zaruri olması. (Meselâ: Bir kimse kendinden yaş bakımından büyük olan başka bir kimse hakkında: "Bu benim oğlumdur" diye iddia etse, dâvâsı dinlenmez. Çünkü, kendinden yaşça büyük bir adamın, kendisinin neslen oğlu olması aklen muhaldir.) |
| İMTİNA' : | Feragat edip geri durma. * Muvafakat etmeme. Çekinme. İstememe. Yapmama. * İmkânsızlık, mümkün olmayış. |
| İMTİDAD : | Uzanmak. Uzayıp gitmek. Gerilip ve çekilip uzanmak. * Boy. Tul. Uzunluk. * Feza, uzay. |
| İMTAR : | Yağdırma veya yağdırılma. |
| İMA : | İşaret etmek. İşaretle anlatmak. İşaret. |