Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İNŞA: | Yapma. Vücuda getirme. Terkib etme. Bir şey peyda etmek. Yaratma. Edb: Yazı dersi. Nesir yazmak. Güzel nesir halinde yazı yazmak veya güzel yazılmış nesir halindeki yazı.Çeşitli mektuplaşma ve güzel yazma için mektup, tezkere, istida (dilekçe), tebrik, tâziyenâme, sened v.s. örneklerini içinde toplayan kitaba da inşâ veya inşâ rehberi denir.("İnşâ ve terkib" tabir edilen mevcud olan anasır ve eşyadan toplamak suretiyle ona vücud vermektir. Eğer cilve-i ferdiyete ve Sırr-ı ehadiyete göre olsa, hadsiz derece bir sühulet belki vücub derecesinde bir kolaylık olur. Eğer ferdiyete verilmezse, hadsiz derece müşkül ve gayr-ı mâkul, belki imtinâ derecesinde bir suubet olacak. Halbuki; kâinattaki mevcudat nihâyet derecede külfetsiz olarak ve suhuletle ve kolaylıkla gayet mükemmel bir surette vücuda gelmeleri cilve-i ferdiyyeti bilbedahe gösteriyor ve her şey doğrudan doğruya Zât-ı Ferd-i Zülcelâlin sanatı olduğunu isbat ediyor. L.) (Bak: Halk) |
| İNŞAALLAH: | Allah izin verirse. Allah nasibederse (meâlindedir). (Bak: Tabii) |
| İNŞAAT: | Yapmak, inşa etmek. Yapı. Bina ve gemi yapımıyla alâkalı işler. |
| İNŞAB: | Tırnak batırma, tırnak bastırma. |
| İNŞAD: | Edb: Şiir okuma. Şiiri kaidesine uygun ahenk ile okuma. Sesini yükseltme. Arayıp soruşturma. Birisini hicvetme. Kayıp olan bir şeyi haber verme. |
| İNŞAÎ: | İnşaya, yapıya dâir ve müteallik. Güzel yazmağa dâir. |
| İNŞAİYYAT: | (İnşâi. C.) İşitilmemiş ve duyulmamış sözlerden yapılan cümleler. |
| İNŞAİYYE: | İnşâât işleriyle uğraşanlar. Bina ve gemi yapma işleriyle meşgul olanlar. |
| İNŞAK: | Koklatma. Buruna kokulu bir şey çektirme. Tuzağa veya ağa iliştirme. |
| İNŞAR: | Ölüyü diriltme. (Bu fiil, Allah'a mahsus olmak kaydiyle: İnşar-ı emvat denir.) |
| İNŞAT: | Ferahlandırma. Neş'elendirme. Sürurlandırma. |
| İNŞAZ: | Yükseltme. |
| İçerisinde 'İNŞA' geçenler | |
| FENN-İ İNŞA: | Yazı yazma san'atı. (Bak: İnşa) |
| İBRİNŞAK: | Ağaçta çiçek açmak. |
| İNŞAALLAH: | Allah izin verirse. Allah nasibederse (meâlindedir). (Bak: Tabii) |
| İNŞAAT: | Yapmak, inşa etmek. * Yapı. Bina ve gemi yapımıyla alâkalı işler. |
| İNŞAB: | Tırnak batırma, tırnak bastırma. |
| İNŞAD: | Edb: Şiir okuma. Şiiri kaidesine uygun ahenk ile okuma. Sesini yükseltme. * Arayıp soruşturma. * Birisini hicvetme. * Kayıp olan bir şeyi haber verme. |
| İNŞAÎ: | İnşaya, yapıya dâir ve müteallik. * Güzel yazmağa dâir. |
| İNŞAİYYAT: | (İnşâi. C.) İşitilmemiş ve duyulmamış sözlerden yapılan cümleler. |
| İNŞAİYYE: | İnşâât işleriyle uğraşanlar. Bina ve gemi yapma işleriyle meşgul olanlar. |
| İNŞAK: | Koklatma. Buruna kokulu bir şey çektirme. * Tuzağa veya ağa iliştirme. |
| İNŞAR: | Ölüyü diriltme. (Bu fiil, Allah'a mahsus olmak kaydiyle: İnşar-ı emvat denir.) |
| İNŞAT: | Ferahlandırma. Neş'elendirme. Sürurlandırma. |
| İNŞAZ: | Yükseltme. |
| İSTİNŞA: | Güzel koku koklama. * Haber, havâdis araştırma. |
| İSTİNŞAD: | (Neşd. den) Bir kimseden şiir okumasını isteme. * Birine manzume okutma. |
| İSTİNŞAK: | Abdest veyâ gusül esnâsında burun'a (üç defa) su çekmek. * Şiddetle koklamak, koklatmak. |
| MİNŞAA: | Çulha mekiği. |
| MİNŞAKKA: | Yarık, çukur, oyuk. |
| MİNŞAR: | (C.: Menâşir) Testere, biçki. |
| MİNŞEL (MİNŞÂL): | (C: Menâşil) Yemek çatalı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İNŞAALLAH : | Allah izin verirse. Allah nasibederse (meâlindedir). (Bak: Tabii) |
| ÎN : | İri ve güzel gözlüler.İN : Yabani hayvanların barınağı, yuvası. Mağara. |