| Kelime | Anlam |
|---|
| İNAS: | (Ünsâ. C.) Kadınlar, kızlar. |
| İNAS: | (Üns. den) Alıştırma, ünsiyet ettirme.
Görme, bilme. |
| İçerisinde 'İNAS' geçenler |
|---|
| AB-ŞİNAS: | f. Sudan anlıyan. * Gemi kılavuzu. |
| AHTER-ŞİNAS: | f. Yıldız ilmi ile uğraşan. Müneccim. |
| ALLÜSİNASYON: | Fr. (Bak: Hallüsinasyon) |
| BASTÂN-ŞİNÂS: | f. Geçmiş zaman, tarih. |
| BASTÂN-ŞİNÂS: | f. Geçmiş zaman, tarih. |
| CİNAS: | Benzeyiş, münâsebet. * Edb: Birçok mânâya gelebilen söz, imalı, telmihli söz. telâffuzu bir, mânası ayrı olan kelimelerin bir sözde bulunması. Bunu yapmaya "tecnis" denir, o kelimelere de "cinas" denir. |
| CİNAS-I MUHARREF: | Edb: Yalnız harflerde beraberlik, harekelerde ayrılık bulunan cinâs. (merd, mürd gibi.) |
| CİNAS-I NÂKIS: | Edb: Cinaslı kelimelerin birinde veya birkaç harfin ziyade olması suretiyle yapılan cinas. (dem, âdem gibi.) |
| CİNAS-I TAMM: | Edb: Lâfızda, harekelerde ve harflerde eksiklik ve ziyâdelik bulunmayan cinâs. Kır (kırmaktan emir), kır (çöl); yaz (yazmaktan emir), yaz (mevsim). |
| DAKİKA-ŞİNAS: | İnce işleri ve nükteleri anlayan, bir işin incelikleriyle uğraşabilen. |
| DEMŞİNAS: | f. Hikmetli davranan, akıllı. |
| GEVHER-ŞİNAS: | f. Cevherden anlıyan, cevherci, kuyumcu. |
| HADD-NA-ŞİNAS: | f. Haddini bilmez. |
| HAKİKAT-ŞİNAS: | f. Hakikatı doğru tanıyan, bilen. Hakikata imân eden. |
| HAKİKAT-ŞİNASÂNE: | f. Gerçeği, hakikatı tanıyana yakışacak surette. |
| HAKK-ŞİNAS: | f. Hakka riayet eden. Hakkı tanıyan. Hak ile amel eden. |
| HALLÜSİNASYON: | Lât. Tıb: Hakikatte olmayan bir şeyi varmış gibi görme ve işitme. |
| HATIR-ŞİNAS: | f. Gönül alıcı, hatır alıcı. |
| HATT-ŞİNAS: | f. Yazı uzmanı, yazıdan anlayan. |
| HEY'ETŞİNAS: | f. Astronomi bilgini. Sema ve ecramın ahvâline vâkıf olan. |
| HİKMET-ŞİNAS: | f. Hikmet bilen. |
| HİNAS: | (Hünsâ. C.) Kendilerinde hem erkeklik, hem de kadınlık alâmetleri bulunan kimseler. |
| HUDAŞİNAS: | f. Allah'ı tanıyan, Allah'a iman eden. |
| HUKUKŞİNAS: | Hukukçu, hukuk ilmini bilen. * Vefâlı kimse. Sâdık dost. |
| HURDEŞİNAS: | f. Dikkatli. İncelikleri ve nükteleri anlayan. |
| İKTİNAS: | Tuzak kurup avlanma. |
| İSTİNAS: | Alışmak. Ünsiyetli olmak. Vahşiliğin gitmesi. Ürkekliğin kalkması. |
| İSTİNASE: | Bir kimseyi beraber götürme. * Depretme. |
| IHTİNAS: | Kırılmak. * İkiye bükülmek, iki kat olmak. |
| KADİR-ŞİNAS: | f. Kıymet ve değerden anlayan. Değerli kimseleri tanıyabilen. |
| KADR-ŞİNAS: | (Bak: Kadir-şinas) |
| KANUNŞİNAS: | f. Kanun ve nizam koyan, kanunun inceliklerini bilen. |
| KÂRŞİNAS: | f. İşten anlar, iş bilir. |
| KEVAKİB-ŞİNÂS: | f. Müneccim. |
| KIYMET-NÂ-ŞİNÂS: | f. Değer takdir edemiyen, kıymet bilemiyen. |
| KIYMET-ŞİNAS: | f. Kıymet bilir. İnsaniyetli, değer bilir. |
| KİNAS: | (C.: Künüs) Geyik yatağı. |
| KEVAKİB-ŞİNÂS: | f. Müneccim. |
| LEZZET-ŞİNAS: | f. Tad alan, lezzet alan. |
| LUGATŞİNAS: | f. İyi lügat bilen. |
| LEZZET-ŞİNAS: | f. Tad alan, lezzet alan. |
| MASLAHATŞİNÂS: | f. İşten anlıyan, iş bilen. |
| MEHAMMŞİNÂS: | f. İşinin ehli. İşden anlıyan. |
| MİNNETŞİNÂS: | (C.: Minnetşinâsân) İyilik tanıyan. Minnet bilir. |
| MİNNETŞİNÂSÎ: | f. İyilik tanıyıcılık, minnet bilirlik. |
| MUSİKİŞİNAS: | f. Musikici, müzikçi. |
| MUSİKİŞİNAS: | f. Musikici, müzikçi. |
| NA-ŞİNAS: | f. Bilmez, câhil. * Tanımaz olan, tanımayan. |
| NEMEK-ŞİNÂS: | f. Tuz tanıyan. * Mc: İyilik bilen. |
| Nİ'MET-ŞİNAS: | f. Kendisine yapılan iyiliği bilip unutmayan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| İNA' : | Kap-kacak, tencere gibi lüzumlu ev eşyası. * Bir şeyin vakti gelip çatmak. |
| ÎN : | İri ve güzel gözlüler.İN : Yabani hayvanların barınağı, yuvası. Mağara. |