Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İNBA: | Haber verme. İhbar eyleme. Tebliğ etme. |
| İNBAC: | Münasebetsiz ve lüzumsuz konuşma. |
| İNBAH: | Uyandırma, uyarma. Kımıldatma, harekete getirme. |
| İNBAT: | Nebâtı bitirme. Tohumu yere dikip yeşillendirme. Nebâtın bitmesini sağlama. |
| İNBAT: | Su arama. |
| İçerisinde 'İNBA' geçenler | |
| BİNBAŞI: | Ask: Bin kişiye yakın olan bir tabur askere kumanda eden subay; yarbayın bir alt, yüzbaşının bir üst derecesidir. |
| İCLİNBAB: | Yan yatmak. |
| İNBAC: | Münasebetsiz ve lüzumsuz konuşma. |
| İNBAH: | Uyandırma, uyarma. * Kımıldatma, harekete getirme. |
| İNBAT: | Nebâtı bitirme. Tohumu yere dikip yeşillendirme. Nebâtın bitmesini sağlama. |
| İNBAT: | Su arama. |
| İSTİNBA: | Haber sormak. Haber istemek. * Vâkıf olmak. Bilmek. |
| İSTİNBAT: | Bir söz veya bir işten gizli bir mânâyı meydana koymak. * Müçtehid veya büyük bir âlimin gizli bir mânâyı içtihadı ile meydana çıkarması. * Bir mes'eleyi derin tetkik ile meydana çıkarması. * Bir mes'eleyi derin tetkik neticesinde kaynaklarından güçlükle anlamak. |
| MİNBAZ: | Hallaç tokmağı. |
| TİNBAL: | Kısa, bodur kimse. |
| ZİNBAR: | Hafif, zarif, hazırcevap kimse. * Yük götürebilen eşek. * Büyük fare. * Çınar ağacına benzer bir ağaç. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İNBAC : | Münasebetsiz ve lüzumsuz konuşma. |
| ÎN : | İri ve güzel gözlüler.İN : Yabani hayvanların barınağı, yuvası. Mağara. |