Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İNKILÂB-I HAKAİK: | Hakikatlerin tam zıddına dönmesi (ki, böyle bir şey mümkün değildir.) (Bak: İçtima-ı zıdden) (İnkılâb-ı hakaik ittifâken muhaldir. Ve inkılâb-ı hakaik içinde muhal ender muhal, bir zıd, kendi zıddına inkılâbıdır. Ve bu inkılâb-ı ezdâd içinde bilbedahe bin derece muhâl şudur ki: Zıd kendi mâhiyetinde kalmakla beraber, kendi zıddının aynı olsun. S.) |
| İçerisinde 'İNKILÂB-I HAKAİK' geçenler | |
| İçerisinde 'İNKILÂB-I HAKAİK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İNKİLAL : | Yavaşça gülme, tebessüm etme. * Körlenme, kesmez hâle gelme. |
| İNKİBAB : | Yüzüstü düşme, yere kapanma. |
| İNKA' : | Pâk ve temiz olma. |
| ÎN : | İri ve güzel gözlüler.İN : Yabani hayvanların barınağı, yuvası. Mağara. |