Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İNSİYAKÎ: | İnsiyak ile alâkalı. İnsiyak, İlâhî sevk ve his ile alâkadar. |
| İçerisinde 'İNSİYAKÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'İNSİYAKÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İNSİYAK : | Mânen sevk olunma. İlâhi ve mânevi sevk. Gönderilmek, bir kuvvetin te'siriyle çekilip gitmek. Ardı sıra gitmek. |
| İNSİYAB : | Süzülüp akma. Çabuk akıp gitme. |
| İNSÎ : | İnsana âit ve müteallik. İnsan cinsinden. |
| İNS : | İnsan. |
| ÎN : | İri ve güzel gözlüler.İN : Yabani hayvanların barınağı, yuvası. Mağara. |