Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İNTİHA: | Son, nihayet, uç.İNTİHA' : Eğilme. Dayanma, yaslanma. |
| İNTİHAB: | Seçmek. Ayırıp beğenmek. İhtiyar ve âmâde eylemek. Bir şey yerinden çıkmak. |
| İNTİHAB: | Kapışmak. Yağma suretiyle mal almak. |
| İNTİHABAT: | (İntihab. C.) Yağmalar, talan etmeler, kapışmalar. |
| İNTİHABAT: | (İntihab. C.) Seçilmeler, seçmeler. Seçimler. |
| İNTİHABÎ: | İntihabla alâkalı, seçim ve seçme işlerine ait. |
| İNTİHAC: | Yol bulma, varma, ulaşma. |
| İNTİHAÎ: | (İntihaiyye) Sona ve nihayete ait. Bitme ile alâkalı. |
| İNTİHAK: | Zayıflatma, gücünü azaltma, kuvvetsizlendirme. İşe yaramaz bir hale sokma. |
| İNTİHAL: | Çalma. Başkasının malını kendisinin gibi iddia etme. Edb: Başkasının yazısını kendisinin gibi göstermek. Onu benimsemek. Böyle şiire, sirkatî şiir de denir. |
| İNTİHA-PEZİR: | f. Sona eren, nihâyet bulan. |
| İNTİHAR: | Kendi kendisini öldürmek. İdâm-ı nefs. |
| İNTİHAZ: | Fırsat bilip kaçırmamak. Fırsat gözlemek. |
| İNTİHAZ: | Ayaklanmak. Depreniş. Kalkmak. Yola veya sefere çıkmak. Şüru eylemek. |
| İçerisinde 'İNTİHA' geçenler | |
| BÎ-İNTİHA: | f. Sonsuz, nihâyetsiz. |
| İNTİHAB: | Seçmek. Ayırıp beğenmek. İhtiyar ve âmâde eylemek. * Bir şey yerinden çıkmak. |
| İNTİHAB: | Kapışmak. Yağma suretiyle mal almak. |
| İNTİHABAT: | (İntihab. C.) Yağmalar, talan etmeler, kapışmalar. |
| İNTİHABAT: | (İntihab. C.) Seçilmeler, seçmeler. * Seçimler. |
| İNTİHABÎ: | İntihabla alâkalı, seçim ve seçme işlerine ait. |
| İNTİHAC: | Yol bulma, varma, ulaşma. |
| İNTİHAÎ: | (İntihaiyye) Sona ve nihayete ait. Bitme ile alâkalı. |
| İNTİHAK: | Zayıflatma, gücünü azaltma, kuvvetsizlendirme. * İşe yaramaz bir hale sokma. |
| İNTİHAL: | Çalma. Başkasının malını kendisinin gibi iddia etme. * Edb: Başkasının yazısını kendisinin gibi göstermek. Onu benimsemek. Böyle şiire, sirkatî şiir de denir. |
| İNTİHA-PEZİR: | f. Sona eren, nihâyet bulan. |
| İNTİHAR: | Kendi kendisini öldürmek. İdâm-ı nefs. |
| İNTİHAZ: | Fırsat bilip kaçırmamak. Fırsat gözlemek. |
| İNTİHAZ: | Ayaklanmak. Depreniş. Kalkmak. * Yola veya sefere çıkmak. Şüru eylemek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İNTİHAB : | Seçmek. Ayırıp beğenmek. İhtiyar ve âmâde eylemek. * Bir şey yerinden çıkmak. |
| İNTİAŞ : | Yorgunluktan sonra canlılık hissetme. Canlılık. * Hastalıktan sonra iyileşip kalkma. * Geçinme. * (Yıkılan adam) doğrulup kalkma. |
| İNTA' : | Çok fazla terlemek. Kusma, istifra etme. |
| ÎN : | İri ve güzel gözlüler.İN : Yabani hayvanların barınağı, yuvası. Mağara. |