Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İNTİHAÎ: | (İntihaiyye) Sona ve nihayete ait. Bitme ile alâkalı. |
| İçerisinde 'İNTİHAÎ' geçenler | |
| İçerisinde 'İNTİHAÎ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İNTİHA : | Son, nihayet, uç.İNTİHA' : Eğilme. Dayanma, yaslanma. |
| İNTİAŞ : | Yorgunluktan sonra canlılık hissetme. Canlılık. * Hastalıktan sonra iyileşip kalkma. * Geçinme. * (Yıkılan adam) doğrulup kalkma. |
| İNTA' : | Çok fazla terlemek. Kusma, istifra etme. |
| ÎN : | İri ve güzel gözlüler.İN : Yabani hayvanların barınağı, yuvası. Mağara. |