Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İNTİKAL: | Bir yerden bir yere nakletmek. Tebdil-i mekân etmek. Göçmek, geçmek. Sirâyet. Bulaşmak. Bir şeyin miras olarak kalması. Bir mes'eleden diğer bir hususu veya neticeyi anlamak. |
| İNTİKALEN: | İntikal suretiyle. |
| İNTİKALÎ: | İntikal ile ilgili. |
| İçerisinde 'İNTİKAL' geçenler | |
| FERAG Ü İNTİKAL: | Alım satımda tapu muâmeleleri. |
| İNTİKALEN: | İntikal suretiyle. |
| İNTİKALÎ: | İntikal ile ilgili. |
| SERİ-ÜL İNTİKAL: | Çabuk anlayan, çok zeki. |
| SÜR'AT-İ İNTİKAL: | Çabuk anlayıp intikal etme. Kavrama çabukluğu. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İNTİKALEN : | İntikal suretiyle. |
| İNTİKA : | Bir şeyi seçme, ayırdetme. |
| İNTİAŞ : | Yorgunluktan sonra canlılık hissetme. Canlılık. * Hastalıktan sonra iyileşip kalkma. * Geçinme. * (Yıkılan adam) doğrulup kalkma. |
| İNTA' : | Çok fazla terlemek. Kusma, istifra etme. |
| ÎN : | İri ve güzel gözlüler.İN : Yabani hayvanların barınağı, yuvası. Mağara. |