Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İNTİSAB: | (Nisbet. ten) Bir yere, bir kimseye mensub olmak. Mâiyyetine girmek. Bağlanmak. |
| İNTİSAB: | (Nasb. dan) Dikilip durmak. Yükseğe kaldırmak. Bir mansaba tayin olunmak. Gr: Kelimenin mansub olması (Bak: Mansub) |
| İçerisinde 'İNTİSAB' geçenler | |
| İçerisinde 'İNTİSAB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İNTİSAC : | (Nesc. den) Doku peyda eylemek. Doku, nesic hâsıl olmak. * Mensucat gibi iki taraftan çizgili ve dokumalı olma. |
| İNTİAŞ : | Yorgunluktan sonra canlılık hissetme. Canlılık. * Hastalıktan sonra iyileşip kalkma. * Geçinme. * (Yıkılan adam) doğrulup kalkma. |
| İNTA' : | Çok fazla terlemek. Kusma, istifra etme. |
| ÎN : | İri ve güzel gözlüler.İN : Yabani hayvanların barınağı, yuvası. Mağara. |