| Kelime | Anlam |
|---|
| İRİN: | (Bak: Cerahat) |
| İçerisinde 'İRİN' geçenler |
|---|
| AGFER-ÜL-GAFİRÎN: | Afvedenlerin en çok afvedeni. (Allah). |
| BİRİNC: | f. Bir hububat cinsi olan pirinç. * Pilav. * Pirinç madeni. |
| DİRİN(E): | f. Eski, kadim. |
| EVVELÎN Ü ÂHİRÎN: | İlkler ve sonlar. Evvelkiler ve sonrakiler. |
| FUHUL-İ MÜFESSİRÎN: | Tefsircilerin en ileri gelenleri, müfessirlerin en önde olanları. |
| FUKARA-YI SÂBİRÎN: | Sabreden ve avuç açmayan fakirler. |
| HÂSİRÎN: | (Hâsir. C.) Zarar görmüş olanlar, ziyana uğramış kimseler. |
| HAZİRÎN: | (Hâzır. C.) Meydanda, gözönünde olanlar, huzurda bulunanlar. |
| İSKÂN-I MUHACİRÎN: | Göçmenleri yerleştirme. |
| MÂRRİN Ü ÂBİRÎN: | Gelip geçenler. Gelen giden. |
| MUABBİRÎN: | (Muabbir. C.) Görülen rüyalardan mânâ çıkaranlar. Rüya tabir eden kimseler. |
| MUHACİRÎN: | Göç edenler, hicret edenler. İslâmiyetin ilk zuhurunda İslâm olanlardan Mekke'den Medine'ye hicret eden sahâbeler. (Bak: Ensar) |
| MUHARRİRÎN: | (Muharrir. C.) Muharirler, yazarlar. Eser sâhipleri, müellifler. |
| MUHASSİRÎN: | (Muhassir. C.) Zarar ve ziyan verdirenler. Hasara uğratanlar. |
| MUHTEKİRÎN: | (Muhtekir. C.) İhtikâr edenler. Vurguncular. |
| MUKADDİRÎN: | (Mukaddir. C.) Kıymet ve paha biçenler. Takdir edenler. |
| MUKTEDİRÎN: | (Muktedir. C.) İktidar sahibleri. Muktedirler, gücü yetenler. |
| MÜBEŞŞİRÎN: | Müjdeciler. * Müjde verenler. hayırlı haber getirenler. * Peygamberlerin (A.S.) bir vasfı. * Çok müjde verici. |
| MÜBEZZİRÎN: | (Mübezzir. C.) İsraf edenler. Lüzumsuz harcıyanlar. * Çok ve lüzumsuz konuşanlar. |
| MÜDEBBİRÎN: | (Müdebbir. C.) (Dübur. dan) Tedbirli ve düşünceli olan kimseler. |
| MÜFESSİRÎN: | Kur'an-ı Kerim'in mânasını hakkıyla anlayıp tefsir edebilen, ilmi ile âmil, kâmil ve sâlih muhakkikler. |
| MÜNKİRÎN: | İnkâr edenler, münkir olanlar. |
| MÜNTEHİRÎN: | (Müntehir. C.) Kendilerini öldürenler. İntihar edenler. |
| MÜSAFİRÎN: | (Müsafir. C.) (Sefer. den) Misafirler, konuklar. Yolcular. |
| MÜSTA'BİRÎN: | (Müsta'bir. C.) Rüyâ tabir ettiren kimseler. |
| MÜSTE'CİRÎN: | (Müste'cir. C.) Kiracılar. * Kira ile tutanlar. |
| MÜSTEFSİRÎN: | (Müstefsir. C.) Müstefsirler. |
| MÜSTEKBİRÎN: | (Müstekbir. C.) Kibirlenenler, kendini büyük görenler. |
| MÜŞAVİRÎN: | (Müşavir. C.) Müşavirler. Kendisine danışılan kişiler. İstişare edilen kimseler. |
| MÜTEAHHİRÎN: | Son zamanlarda gelenler ve yetişenler. (Büyük allâmeler hakkında söylenir.) |
| MÜTEBAHHİRÎN: | Bilgileri pek çok olanlar, deniz gibi derin bilgili olanlar. Allâmeler. |
| MÜTEBBAHHİRÎN-İ ULEMA: | Çok büyük, geniş ilim sahibi olan âlimler, allâmeler. |
| MÜTECASİRÎN: | (Mütecasir. C.) Cür'et edenler, cesaretlenenler, küstahlar. |
| MÜTEFEKKİRÎN: | Mütefekkirler. |
| MÜTEHAYYİRİN: | (Mütehayyir. C.) Şaşırmış olanlar. Şaşmış kimseler. Hayrette kalanlar. |
| MÜTEKEBBİRÎN: | (Mütekebbir. C.) Tekebbür edip kibirlenenler. Kendini beğenmişler. |
| MÜTEKEDDİRÎN: | (Mütekeddir. C.) Kederlenenler, kederli ve hüzünlü olan kimseler. * Bulanık şeyler. |
| MÜTEMEHHİRÎN: | (Mütemehhir. C.) Mâhir olan kimseler. Temehhür eden kişiler. |
| MÜTEMESHİRÎN: | (Mütemeshir. C.) Eğlenenler. Maskaralık yapanlar. |
| MÜTESEHHİRÎN: | (Mütesehhir. C.) Geceleyin uyumayıp sabahlayanlar. |
| MÜTEŞACİRÎN: | (Müteşacir. C.) Birbirlerine ağaçla, sopayla vuranlar. |
| MÜTEZAVİRİN: | (Mütezavir. C.) Birbirlerini gidip görenler, birbirleriyle gidip görüşenler, ziyaret edenler. |
| MÜZEVVİRÎN: | (Müzevvir. C.) Müzevvirler, arabozucular. |
| SABİRÎN (SÂBİRÛN): | Sabredenler. (Bak: Sabr) |
| ŞİRİN: | f. Tatlı. Sevimli. Cana yakın. |
| ŞİRİN-CEMAL: | f. Sevimli yüzlü. |
| ŞİRİN-EDÂ: | f. Lâtif ve şirin edâlı. |
| ŞİRİNÎ: | f. Tatlılık, cana yakınlık, sevimlilik. |
| ŞİRİNKÂM: | f. Tadı damağında kalmış. |
| ŞİRİNKÂR: | f. Hoş ve tatlı muamele eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| İRİS : | yun. Gözümüzün saydam tabakasının arkasında olup, deliği, ışığın az veya çok miktarda olmasına göre genişleyip büzülen tabaka. Kuzahiye.İRKÂ' : Geciktirme. * İftira etme. |
| İRA : | Bağış yapma, iyilikte bulunma. * Çakmaktan ateş çıkarma. Parlama. |