Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İRB: | (İreb) Akıl. Zihin, zekâ. Akıllılık. |
| İRBA': | (Ribâ. dan) Çoğaltma, artırma, fazlalaştırma. Faize verip artırma. (Haramdır) |
| İRBAB: | Bir yerde mukim olma. Bir mevkide devamlı olarak kalma. |
| İRBAH: | (Ribh. den) Fayda ve kazanç elde etme. Fâize para verme. |
| İRBAŞ: | Ağacın yeşillenip yapraklanması. |
| İRBE: | Akıllılık, zekâ. Hile, oyun. |
| İRBİYAN: | Teke, istakoz gibi deniz hayvanları. |
| İçerisinde 'İRB' geçenler | |
| BİRBAS: | Derin kuyu. |
| CİRBAN: | Yaka. |
| CİRBET: | Ekinlik, mezra. |
| EMİRBER: | f. Subayların kıt'a ve daire dışında emirlerinde bulunan erler. |
| FİRBAR: | Ululuk, azamet. * Ardınca gelicilik, peşinden gelmek. |
| HİRBA: | Bukalemun denen bir hayvan. * Mc: Devamlı fikir değiştiren kimse. |
| HİRBİZ: | (C.: Harâbize) Mecusilerin ateşinin hizmetkârı. |
| İRBA': | (Ribâ. dan) Çoğaltma, artırma, fazlalaştırma. * Faize verip artırma. (Haramdır) |
| İRBAB: | Bir yerde mukim olma. Bir mevkide devamlı olarak kalma. |
| İRBAH: | (Ribh. den) Fayda ve kazanç elde etme. * Fâize para verme. |
| İRBAŞ: | Ağacın yeşillenip yapraklanması. |
| İRBE: | Akıllılık, zekâ. * Hile, oyun. |
| İRBİYAN: | Teke, istakoz gibi deniz hayvanları. |
| İSTİRBAH: | (Rıbh. den) Fâize para yatırma, fazla faizle verme. |
| KİRBAL: | (C.: Kerâbil) Hallaç yayı. * Kalbur. |
| KİRBAN: | Dolu kap. |
| KİRBAS: | (C.: Kerâbis) Bez. Kumaş, keten veya pamuk bez. |
| KİRBASÎ: | Bez satıcı kimse. |
| MİRBA: | Ganimet malının dörtte biri. |
| MİRBA (MİRBÂE): | Gözcülerin üstüne çıkıp baktıkları yüksek yer. |
| MİRBAA: | Asâ, değnek, sopa. |
| MİRBAT: | Davar bağlanacak bağ. |
| MİRBED: | (C: Merâbid) Ev içinde olan küçük hücre (içine esvap koyarlar). * Davar ahırı. * Davar duracak yer. * Hurma kuruttukları yer. |
| SİHİRBÂZ: | Büyü yapan, büyücü. Sâhir, neffase. |
| SİRB: | (C.: Esrâb) Çekirge ve balık yumurtası. * Sığır sürüsü. |
| SİRBAL: | (C.: Serâbil) Gömlek, kamis. |
| ŞİRB: | (Şürb) İçme veya içirme nöbeti. İçmek. |
| TİRB: | (C.: Tirâb-Etrâb) Anasından saçlı ve dişli doğan oğlan. * Yaşta diğerine eşit olan nesne. * Lezzet. |
| TİRBAN: | (Türâb. C.) Topraklar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İRBA' : | (Ribâ. dan) Çoğaltma, artırma, fazlalaştırma. * Faize verip artırma. (Haramdır) |
| İRA : | Bağış yapma, iyilikte bulunma. * Çakmaktan ateş çıkarma. Parlama. |