Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İRMAN: | f. Arzu, taleb, istek. Dalkavuk. Nedâmet, pişmanlık. Dâvet edilmeden bir yere giden kimse. |
| İçerisinde 'İRMAN' geçenler | |
| CİRMAN: | Organlarla birlikte vücut. |
| CİZİRMAN: | Hurma yaprağının aslı; yâni dibi ki, yaprağı dökülünce ağaçta kalır. |
| HACB-İ HİRMÂN: | Huk: Bir vârisi mirastan tamamen mahrum etme. |
| HİRMAN: | Mahrum olmak, mahrum kalmak. (Aslı, mahrum etmektir) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İRMA' : | Atma, fırlatma. |
| İRA : | Bağış yapma, iyilikte bulunma. * Çakmaktan ateş çıkarma. Parlama. |