Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İRSAD: | Gözetlemek. Hâzır ve âmâde eylemek. Mükâfat vermek. Edb: Secili ve kâfiyeli bir cümlede ses uyumundaki ana sesi önce tanıtıp, ondan sonra gelecek kelimeyi tanıtma sanatıdır. Meselâ:Elemin Kays'a kıyas etme din-i mahzunun, Yok idi aklı ne derdi var idi Mecnunun.(Baki)Birinci mısrada "Kays" isminin geçmesi, ikinci mısrada ise "Yok idi aklı, ne derdi var idi." denmesi sözün sonunun "Mecnun" olacağını hemen akla getirmektedir. |
| İçerisinde 'İRSAD' geçenler | |
| FİRSAD: | Kırmızı dut. * Böğürtlen. |
| MİRSAD: | Gözetleme yeri. Rasad yeri. * Gözetleme âleti. * Suçluları gözleyip duran. * Pusu. * Suçlular için hazır bekleyen. |
| MİRSAD-I İBRET: | İbretle seyretme yeri. |
| MİRSAD-I TEFEKKÜR: | Tefekküre sebep olan. |
| MİRSAD: | (C: Merâsıd) Geniş yol. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İRSA' : | Mızrak gibi sivri bir şeyle dürtme. |
| İRS : | Karı ile kocadan her biri. (Bak: Irs) |
| İRA : | Bağış yapma, iyilikte bulunma. * Çakmaktan ateş çıkarma. Parlama. |