Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İRTİFAK: | Bir yere dayanma. (Kap) dolma. İhtiyaç duyma. Arkadaşlık etme. Tıb: İki kemiğin hareketsiz kalmak üzere mafsallanması. |
| İçerisinde 'İRTİFAK' geçenler | |
| İçerisinde 'İRTİFAK' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İRTİFA' : | Yükseklik. * Yukarı kalkmak. Kaldırmak. Terakki. |
| İRTİA' : | (Ra'y. den) Otlatma. |
| İRTA' : | Zoraki ve istemeyerek gülme. |
| İRA : | Bağış yapma, iyilikte bulunma. * Çakmaktan ateş çıkarma. Parlama. |