Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İRTİKÂB: | Bir işe girişmek. Kötü bir iş işlemek. Rüşvet almak gibi çirkin bir şey yapmak. Bir makamı âlet ederek, hakkı olmayan para veya malı hile ile almak. |
| İRTİKAB: | Bekleme, gözleme. Ümit etme, umma. |
| İçerisinde 'İRTİKÂB' geçenler | |
| İçerisinde 'İRTİKÂB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İRTİKÂ' : | Güvenme, dayanma. |
| İRTİA' : | (Ra'y. den) Otlatma. |
| İRTA' : | Zoraki ve istemeyerek gülme. |
| İRA : | Bağış yapma, iyilikte bulunma. * Çakmaktan ateş çıkarma. Parlama. |