Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
İSABET: Ecir, mükâfât, karşılık vermek.
Doldurmak.
İSABET: Rastlamak. Doğruca varıp erişmek. Doğru düşünmek, matluba uygun iş işlemek.
İSABET-İ AYN: Göz değmesi, nazar değmesi.
İSABET-İ RE'Y: Fikir doğruluğu. İsabetli ve yerinde bir düşünce.
İSABETKÂR: f. Doğru rastlayan. İsabetli.
İçerisinde 'İSABET' geçenler
İSABET-İ AYN: Göz değmesi, nazar değmesi.
İSABET-İ RE'Y: Fikir doğruluğu. İsabetli ve yerinde bir düşünce.
İSABETKÂR: f. Doğru rastlayan. İsabetli.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
İSABET-İ AYN : Göz değmesi, nazar değmesi.
İSA (A.S.) : Dört büyük peygamberden birisidir. Hakiki Hristiyanlık dininin peygamberidir. Kur'an-ı Kerim'de meziyet ve senası geçmektedir. İncil, mukaddes kitabıdır. Vahiy ile kendine gönderilmiştir. Ancak kendisinden sonra Havarileri tarafından yazılmıştır.(İncil'in bir yerinde İsa (A.S.) demiş: "Ben gideceğim; tâ dünyanın reisi gelsin." Acaba Hz. İsa (A.S.)'dan sonra dünyanın reisi olacak ve hak ve bâtılı fark ve temyiz edip Hz. İsa'nın (A.S.) yerinde insanları irşad edecek, Resul-i Ekrem'den (A.S.M.) başka kim gelmiştir? Demek Hz. İsa (A.S.), ümmetine dâima müjde ediyor ve haber veriyor ki: Birisi gelecek; bana ihtiyaç kalmayacak, ben onun bir mukaddemesiyim ve müjdecisiyim. M.)
İS : Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...