Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSAF: | Asr-ı saadetten evvelki câhiliyet devrinde Mekke putlarından birinin adı. |
| İSAF: | Eseflendirmek. Esef vermek. Hışım ve gadab etmek. Öfkelenmek. |
| İçerisinde 'İSAF' geçenler | |
| İNHİSAF: | Ay tutulması. Husufa uğramak. Ay'ın, dünyanın gölgesi altına girmesi veya o şekildeki gölgelenmek. |
| İNHİSAF-I AYN: | Kör olma. |
| İNKİSAF: | (Küsuf. tan) Parlaklığı sönme. Güneş tutulması. |
| İNTİSAF: | Hakkını tam olarak alma, haklaşma. * Zaman, yarı olma. Vakit, yarıyı bulma. |
| İNTİSAF-I RAMAZAN: | Ramazan ayının ortası. |
| İ'TİSAF: | Zulüm ve haksızlık etmek. Doğru yoldan ayrılmak. Haksızlık. |
| İTTİSAF: | Vasıflanmak. Muttasıf olmak. Sıfat sahibi olmak. Bir hâl takınmak. |
| İTTİSAFKÂRANE: | f. Vasıfları belli olur surette. Bir hal takınarak. |
| MİSAFİR: | Seferde olan. (Bak: Müsafir-Mukim) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSA (A.S.) : | Dört büyük peygamberden birisidir. Hakiki Hristiyanlık dininin peygamberidir. Kur'an-ı Kerim'de meziyet ve senası geçmektedir. İncil, mukaddes kitabıdır. Vahiy ile kendine gönderilmiştir. Ancak kendisinden sonra Havarileri tarafından yazılmıştır.(İncil'in bir yerinde İsa (A.S.) demiş: "Ben gideceğim; tâ dünyanın reisi gelsin." Acaba Hz. İsa (A.S.)'dan sonra dünyanın reisi olacak ve hak ve bâtılı fark ve temyiz edip Hz. İsa'nın (A.S.) yerinde insanları irşad edecek, Resul-i Ekrem'den (A.S.M.) başka kim gelmiştir? Demek Hz. İsa (A.S.), ümmetine dâima müjde ediyor ve haber veriyor ki: Birisi gelecek; bana ihtiyaç kalmayacak, ben onun bir mukaddemesiyim ve müjdecisiyim. M.) |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |