Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSAH: | (Vesah. dan) Kirletme veya kirletilme. |
| İçerisinde 'İSAH' geçenler | |
| İNFİSAH: | Bollaşma. Genişleme. |
| İNFİSAH: | Hükümsüz kalma, fesholma. Bozulma. |
| İNTİSAH: | (Nesh. den) Kopyasını çıkarma. |
| İNTİSAH: | Verilen öğütü dinleme, edilen nasihatı tutma. |
| İTTİSAH: | Paslanma, kirlenme. |
| MİSAHA: | Ölçmek, miktarını bilmek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSA (A.S.) : | Dört büyük peygamberden birisidir. Hakiki Hristiyanlık dininin peygamberidir. Kur'an-ı Kerim'de meziyet ve senası geçmektedir. İncil, mukaddes kitabıdır. Vahiy ile kendine gönderilmiştir. Ancak kendisinden sonra Havarileri tarafından yazılmıştır.(İncil'in bir yerinde İsa (A.S.) demiş: "Ben gideceğim; tâ dünyanın reisi gelsin." Acaba Hz. İsa (A.S.)'dan sonra dünyanın reisi olacak ve hak ve bâtılı fark ve temyiz edip Hz. İsa'nın (A.S.) yerinde insanları irşad edecek, Resul-i Ekrem'den (A.S.M.) başka kim gelmiştir? Demek Hz. İsa (A.S.), ümmetine dâima müjde ediyor ve haber veriyor ki: Birisi gelecek; bana ihtiyaç kalmayacak, ben onun bir mukaddemesiyim ve müjdecisiyim. M.) |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |