Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| İSKENDAN: | f. Kilit. |
| İçerisinde 'İSKENDAN' geçenler | |
| İçerisinde 'İSKENDAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| İSKENDER : | (M. Ö. 356-323) Aristo'dan ders almış bir imparatordu. İskender-i Rumi de denir. Bundan başka ismi geçen bir de İskender-i Zülkarneyn vardır. (Bak: Zülkarneyn) |
| İSKELE : | Binada yüksek yerleri yapabilmek için kurulan geçici sal. * Deniz nakil vasıtalarının yanaşabilmeleri için deniz kıyısında yapılan yer. * Deniz kenarında ve deniz vasıtalarının yanaşmasına elverişli kasaba. * Bir memleketin deniz yolu ile yapılan ticaretine vasıta olan liman. * Geminin sol yanı. |
| İSKA : | Su vermek, sulamak. |
| İS : | Dumandan hasıl olan siyah madde. Kurum. |